Vlucht naar New York - deel 1

Iedereen slaapt gelukkig prima, behalve ik. Misschien een stuk spanning, ik weet het niet precies. Maar om 6uur ben ik wakker en om 7uur ga ik al uit bed. Ik ga maar weer even achter de laptop zitten en zit nog wat online. De vlucht lijkt in ieder geval op tijd te vertrekken, dus geen vertragingen vanwege het noodweer in de US.

Om 7:30 wordt Yvonne wakker en besluit ik alvast te gaan douchen. We maken daarna de mannen wakker die prima geslapen hebben en zich alweer een stuk beter voelen, gelukkig. Robin heeft nog wat hoofdpijn, maar voor de rest gaat het prima. We besluiten de taxi, die om 8:30 er zou zijn, al om 8:15 te laten komen. We zullen vast snel klaar zijn.

Ik ga alvast uitchecken en vraag nog naar de manager. Ik wil toch nog even ter sprake brengen dat ik het raar vind dat er geen shuttle-bus terug inbegrepen zit. Een manager blijkt er niet te zijn, maar blijkbaar is degene bij wie ik aan de balie sta ook iemand die wat te zeggen heeft. Ik doe rustig mijn verhaal, dat ik het raar vind dat ik een pakket boek speciaal voor een vliegveld met ‘gratis’ parkeren en dat ik dan niet heen en terug vervoer heb. Dat ook nog eens op de hotel website staat dat ze een shuttle bus hebben.

En ik was nog eerlijk ook, want ik zeg ook dat ik de bevestiging had nagelezen en dat er wel staat dat vervoer ‘naar’ het vliegveld inbegrepen zit, maar dat ik zoiets toch wel misleidend vind. En dat ik, als ik dit geweten had, ook naar andere alternatieve hotels had gekeken. Ze bleef zeggen dat in het tarief enkel het vervoer naar het vliegveld inbegrepen was. Ik nogmaals, dat ik dat gisteren ook gehoord had, maar dat toch niet netjes vond. Toen gaf ze ineens toe, dat feitelijk bijna iedereen deze reactie had, en dat ze zelf al vaker doorgegeven hadden dat de huidige omschrijving niet duidelijk was op de website. Conclusie, als we een taxi nemen van het bedrijf waar het hotel mee samenwerkt, krijgen we de terugrit ook vergoed ;-) ! Vind ik toch een stukje principe kwestie, maar werkt gelukkig dus wel.

Als ik weer op de kamer kom, staat iedereen al klaar. Om 8:10 zijn we beneden en om 8:15 zitten we in de taxi. Inderdaad zijn we binnen 10 minuten op het vliegveld, al is het bij het ‘afzetten’ wel verschrikkelijk druk. Iemand houdt blijkbaar de hele rij op, omdat hij een goed plekje wil … We vragen naar de Delta balie, maar volgens de taxi-chauffeur is er maar 1 vertrekhal; altijd goed dus … Nou, niet dus. Als hij ons 1 ingang verder had afgezet, hadden we bij Delta geweest, maar goed, we hebben tijd zat.

Bij Delta staat een flinke rij; het blijkt dat je hier de ‘veiligheidsvragen’ en stickertjes op je paspoort al krijgt, voordat je ingechecked bent. Wij mogen als Skyteam Elite gelukkig bij Business Class inchecken, waar niemand staat. We hebben ‘slechts’ 2 koffers in te checken. Als de boardingpassen uitgeprint moeten worden, is er een probleem … De mannen zijn 13 jaar en je moet 15 jaar zijn om bij de nooduitgang te zitten … Die plekken had ik voor heen- en terugreis al vast laten leggen via Delta Airlines; ze waren 13 en mochten daar dus zitten, vertelden ze mij toen.

En extra vervelend was dat het vliegtuig helemaal vol zat (door allerlei omboekingen en annuleringen vanwege het noodweer in de US). Dat betekent dus met z’n 4-en verdeeld over het hele vliegtuig. De man ging naar zijn manager en liep vervolgens ook nog eens weg naar een Delta balie in de verte. Ik checkte even snel op mijn mobiel (google search) en inderdaad stond daar 15 jaar …. Yvonne natuurlijk helemaal kwaad, waarom ik dat dan toch weer gedaan had, terwijl ik het kon weten … (we hebben het al eens eerder gehad, maar toen waren ze 12 …).

We moesten ongeveer 10 – 15 minuten wachten, toen de man ‘zuur kijkend’ weer terugkwam. Hij vertelde dat ze actie ondernamen naar Delta Airlines Nederland, om dit te voorkomen, maar dat wij nu wel met een probleem zaten, omdat het vliegtuig vol zat. En aangezien het niet onze fout was, wilde hij voorstellen om ons in business class te laten vliegen ;-) ! Daarbij aangevend dat dit bij hoge uitzondering was. Je snapt, er ontstonden 4 glimmende gezichtjes aan de andere kant van de balie ! SUPER ZEG ! Voor de terugreis zat het vliegtuig ook redelijk vol, maar worden de mannen 1 of 2 rijen naar achteren gezet, en worden we dus uit elkaar gezet (maar wel in de buurt). Dat lijkt ons een prima voorstel.

We gaan door de douane, waar een aanzienlijke rij staat. Maar op zich loopt het redelijk snel door. Het is inmiddels bijna 9uur, en als we achter de douane komen, zien we een lange rij naar de gates. Apart gedaan hier, want blijkbaar zitten hier alle winkels, maar komt na de winkels pas de controle van je spullen op vloeistoffen en dergelijke. Op Schiphol is dat nu ook wel, maar is dat bij de gate zelf.

Aangezien we trek hebben inmiddels, besluiten we toch maar alvast door de controle te gaan, want de lounge zit achter de controle. Hier zijn de rijen ook heel lang, en ze worden ook snel langer. We zien wat mensen zenuwachtig heen en weer rennen, want de rijen gaan steeds onhandiger in kringetjes lopen. Iemand probeert de rij opnieuw op te bouwen, wat wonderbaarlijk goed lukt. Daarna zien we ook nog ineens extra controle apparaten opengaan en de rij wordt dus snel kleiner. Dat lossen ze prima op hier.

Matthew en Robin hebben net hun nieuwe pompen (ze hebben, net als ik, diabetes). Dat is nieuw voor ons als we op reis gaan en bij de controle wordt Matthew eruit gehaald (Robin ‘piept’ niet). Zijn apparaat wordt getest op explosieve onderdelen (ze gaan met een doekje erlangs, die dan getest wordt). Gelukkig blijkt de insuline niet explosief te zijn, en kunnen we door ;-) ! Hij vond het prachtig.

Om 9:15 staan we bij de gates en zoeken we de KLM lounge op. Aangezien Skyteam hier niet echt een hub heeft, is er ook geen Skyteam lounge. We zien een ‘Diamond’ lounge waar ik even snel KLM en Continental zie, dus hier naar binnen. Helaas, hier moet u niet zijn. Delta wordt geserviced door British Airways lounge. Vreemd ?! Maar goed, proberen maar. En inderdaad, hier kunnen we naar binnen. En deze lounge is prachtig mooi, en dat niet alleen, het is bijna helemaal leeg EN er staat een heerlijk ontbijtje ;-) ! Croissants, chocoladebroodjes, toast, etc. Precies waar we naar op zoek waren dus !





Na het eten hebben de mannen de computers ontdekt, waarop ze online spelletjes kunnen doen. Ik heb om 9:45 een conference call van een half uur, wat dus precies mooi uitkomt. Yvonne begint al wat zenuwachtig heen en weer te lopen, omdat op de borden alweer ‘gate open’ staat. Ik kan het blijven zeggen, dat we dan nog wel even hebben, maar de zenuwen geven weer de doorslag. We besluiten alvast richting de gate te lopen.





We komen om precies 10:30 aan, en het boarden is (natuurlijk) nog niet begonnen. Vertraging is er ook niet, al zullen we toch wel iets later vertrekken, vermoed ik. Om 10:40 begint het boarden en kunnen we als eerste aan boord. Ondanks dat het een 757 toestel is, ziet het er best nieuw uit. De business class blijkt volledig vernieuwd te zijn, met nieuwe stoelen en dergelijke. Wat heerlijk zeg !

Yvonne gaat samen met Matthew zitten, Robin komt bij mij zitten. De business class heeft 16 stoelen, maar die blijkt vrij leeg te zijn. Naast ons zijn er nog 5 anderen, die allemaal 2 stoelen voor zichzelf krijgen. Het toestel achter loopt flink vol, overigens ook daar heeft iedereen eigen schermpjes. Om 11:30 gaan we uiteindelijk de lucht in, een half uur later dan gepland.

De lunch ziet er ook prima uit. We beginnen met een voorgerecht met zalm en ceasar salad, die de mannen voor het gemak maar overslaan. Ik geniet ervan, met een heerlijk glaasje wijn. Het hoofdgerecht kies ik voor de aanrader, een heerlijke vis (‘sole’ ?) en Yvonne en de mannen kiezen voor de New York Strip. En die smaakt ons allemaal prima !









De rest van de vlucht verloopt prima. We kijken wat films, spelen wat spelletjes (ook op het systeem) en lezen wat (voornamelijk ik). Daarnaast stel ik de TomTom nog in (jaja, deze keer meegenomen), vul de douane formulieren in en werk de weblog bij. In business class is zo’n vlucht prima te doen.

We lijken ongeveer rond 13:20 te gaan landen, oftewel ongeveer 20 minuten voor op schema. Dat zou in ieder geval mooi zijn. We zetten de landing in en we zien dat we over Long Island vliegen. Maar veel verder lijken we niet te dalen en het wordt duidelijk dat we nog wat rondjes aan het vliegen zijn voordat we gaan landen. Jammer dus, uiteindelijk landen we rond 13:45 en moeten we nog een stuk taxiën.

Maar om 13:55 zijn wij de eersten die het vliegtuig uitlopen, nog lekker fit. We lopen snel door naar de immigratie, en zijn daar ook nog eens vrij snel. De Delta terminal op JFK is oud, volgens mij zijn ze ook bezig om hier iets nieuws te bouwen. Gelukkig valt de rij mee, en loopt het ook nog eens redelijk door. Om 14:25 staan we al bij de koffers, waar de band NET begint te draaien. Zouden we ook nog eens zoveel geluk hebben vandaag ;-) ?

Maar ondanks onze ‘priority’ stickers op de koffer, komen er flink wat koffers voorbij, maar niet die van ons helaas. We komen te praten met een man die in de business class naast ons zat. Hij was ook ‘ge-upgrade’, en had in eerste instantie ook bij de exit rows gezeten (hij zou letterlijk naast ons gezeten hebben). Hij is Amerikaan, maar woont in Brussel en ging voor de kerstdagen terug naar zijn familie.

Het kletsen duurt maar voort en inmiddels komen er geen nieuwe koffers meer. Zijn we zo snel door immigratie, staan we hier op die koffers te wachten. De mannen houden het gelukkig prima vol, en wij hebben het ook prima. En er staan flink meer mensen te wachten op de koffers, dus het ligt niet aan ons. Gelukkig horen we omroepen dat de koffers er aan komen, met excuses voor de vertraging. Weer gaan er een aantal ronden voorbij, en daar komt ineens 1 van de koffers gelukkig. Maar daarna niets, ook de Amerikaan waar we mee staan te kletsen is nog aan het wachten.

Dan horen we ineens om ons heen dat er niet meer koffers gaan komen en dat we maar een formulier moeten gaan invullen …. Balen zeg … De Amerikaan neemt afscheid, wij staan nog een beetje om ons heen te kijken. Ineens lijkt het alsof aan de andere kant nieuwe koffers de band op komen, en het lijkt ook onze koffer. We gaan kijken en …. Het is hem inderdaad !! Goed dat wij nog heel even gewacht hebben. Om 15uur lopen we naar buiten en nemen snel een taxi.

Het miezert een beetje en het is ook nog eens vrij druk onderweg. We vragen of we de tol kunnen ontwijken en een brug kunnen nemen (ook voor het uitzicht). Maar hij is bang dat het druk is en wil op het laatste moment even kijken. Anders kost het hem meer tijd (begrijpelijk). Het is een superleuke en gezellige taxi-chauffeur. We kletsen over van alles en nog wat. Helaas is het dus druk onderweg, niet overdreven, maar uiteindelijk pas om 15:55 zet hij ons af op Times Square, voor de ingang van ons hotel; de Doubletree Guest Suites. Wat heerlijk om hier weer te zijn !