Om 16:30 lopen we het hotel uit en Times Square op. Geweldig weer hier, het begint al te schemeren dus al de schreeuwende reclames verwelkom ons. Midden op Times Square is een nieuw gebouw van TKTS waar je als een trap op kunt lopen. Ziet er mooi uit en alle treden zijn verlicht. We nemen wat foto’s en lopen richting het zuiden, naar de Macy’s. Het is ongelooflijk ‘warm’ weer; we lopen met winterjassen, maar hebben allemaal de rits open. Het lijkt een graad of 10 te zijn.
We zien Macy’s al snel liggen, zoveel lichtjes hangen er bij de ingang. Het parkje er tegenover is ook helemaal verlicht en de etalages zijn indrukwekkend. Eigenlijk moeilijk uit te leggen, met allerlei draaiende displays en veel kleuren. Echt prachtig gemaakt. We lopen even naar binnen, en het valt nog mee met de drukte. Tenminste, dat lijkt zo, maar als we de rijen bij de kassa’s zien, is het toch nog flink shoppen geblazen.
We lopen wat over de kinderafdeling en zien wel hier en daar wat leuks, maar besluiten toch maar door te lopen. We lopen nog even over de afdeling grote maten en Yvonne ziet nog een mooi (flink) afgeprijsd Lauren shirt, dus zij heeft de primeur van de eerste aankoop. Vervolgens lopen we weer richting de uitgang, en horen dat de winkel ook om 18uur gaat sluiten.
We besluiten een TGI op te gaan zoeken, en volgens google maps zit er 1 om de hoek op Penn Plaza. Maar helaas, die blijkt er niet meer te zitten. En weer volgens google maps, moet er 2 straten verderop nog 1 zitten. En inderdaad, dat klopt. We kunnen gelijk aan tafel en bestellen snel wat te drinken (want we hebben DORST) en te eten. Gelukkig komt het drinken al snel en hebben we ook weer snel ‘refills’ nodig ;-) !
En het eten smaakt ons prima. We hebben het ook prima naar ons zin, en de mannen komen helemaal in een melige bui waardoor Yvonne en ik ook helemaal blauw liggen. En dat wordt nog eens flink versterkt, als Yvonne bij haar letterlijk laatste hap van spareribs, een flinke klodder BBQ saus morst op haar shirt ! Ze probeert het weg te werken, maar dat lukt natuurlijk niet.
Het is inmiddels 18:45 en we rekenen af; inclusief tip $ 60 ;-) ! Naast komen toevallig ook nog eens Nederlanders aan een tafel te zitten. Hoe klein is de wereld … We lopen weer rustig richting het hotel terug, al is het inmiddels wel aan het regenen geslagen … Maar dat mag de pret niet drukken. We vinden het heerlijk zo. Onderweg stappen we nog onze favoriete Duane Read winkel in en kopen drinken en snacks voor in het hotel.
Om 19:30 zijn we weer op onze hotelkamer. De mannen en ik besluiten nog even lekker over Times Square te lopen, terwijl Yvonne lekker in bed gaat liggen. Wij gaan nog de Toy’s ‘R Us in, waar we ons verbazen over de grote LEGE schappen speelgoed. Ongelooflijk, hier is in ieder geval flink ingeslagen en weinig meer over. En het is ook nog steeds DRUK bij de kassa’s. Heerlijk vind ik dat, samen met de mannen in onze stad lopen. Ik houd ze veel en vaak dicht tegen me aan, dit zijn mijn ultieme geluksmomenten. Lekker kletsen over vanalles en nog wat.
We nemen onderweg nog een ijsje bij de McDonald en lopen dan weer rustig terug naar het hotel, waar we om 20:45 weer terug zijn. Yvonne is nog wakker en de mannen gaan ook lekker in bed liggen, terwijl ik nog even snel mijn email kijk en een prachtige foto van mijn neefje ontvangen heb in zijn kerstpak die ik vorige week uit Houston heb meegenomen.

Ik laad de weblog van het eerste deel van de dag in, die ik al voorbereid had, neem nog even een foto van de mannen in bed en om 21:15 gaan de lichten uit en gaan we heerlijk slapen !
3 opmerkingen:
Ja... ik herken die ULTIEME geluksmomenten.... Houdt dat maar vast jongen..... en gelukkig heeft Yvon nwe shirt, dus de shirt met klodder saus kan zo de koffer in... haha enne. wat bedoel je met ONZE stad?????? smile.....
aaaach, wat een mooi kerstmannetje!! Om op te vreten....
Hele fijne kerstdagen voor jullie alle vier. Bijzonder hoor , om dat in New York te vieren...
Kus Th
Wat een heerlijk verslag! New York is echt jullie stad he?
Die kerstfoto van jullie kleine neefje is echt geweldig, net als de big smiles van de mannen.
Ik moest wel lachen om de klodder van Yvonne, ik herken dat wel, ik kledder ook altijd zo lekker. Zal wel aan de stevige boezem van de grote-maten-dames liggen :-)
Fijn om jullie verhalen zo te horen, het is zo leuk om in deze donkere dagen jullie zo te volgen!
Een reactie posten