Tour Witte huis en terug naar New York

Ook vanmorgen word ik om 5:30 weer wakker. Ik blijf nog een half uurtje liggen en hoor hoe druk en rumoerig het op een maandagmorgen is. Om 6uur ga ik uit bed en werk de email weer bij. In Nederland is er al een halve dag voorbij en verbazingwekkend genoeg, merk ik dat goed aan de email. Daarna ga ik lekker aan de weblog werken. Om 6:55 trek ik snel iets aan en ben om 7uur bij de auto, gooi er $ 1.50 in voor 2 uur en om 7:05 zit ik weer achter de laptop. Om 8uur staat de weblog er weer helemaal op en inmiddels is Yvonne ook wakker geworden. Die gaat gelijk inpakken en om 8:15 maken we de mannen wakker. Die balen, want die hadden nog willen zwemmen. Maar ik vond het ook wel even goed dat ze lekker doorgeslapen hebben. Yvonne heeft wel een probleem, want de spullen passen nu al niet meer in de koffers en (extra) tassen …

Om 9uur zijn we klaar en gaan naar het ontbijt. Ik ga gelijk nog even 40 minuten in de parkeermeter erbij gooien. Als ik terugkom, zitten Yvonne en de mannen nog in de lobby; we moeten wachten op vrije plekken voor het ontbijt ! We zijn natuurlijk wat laat nu … Om 9:15 kunnen we aan tafel en hebben weer een heerlijk ontbijtje. Rond 9:40 halen we de spullen van de kamer, waarna ik snel de auto voorrijdt. Om 9:50 zijn we op weg naar het centrum, iets later dan gepland. We rijden richting centrum en gaan proberen in de buurt van het Witte Huis te parkeren, ben benieuwd of dat makkelijk gaat lukken. We rijden over Pennsylvania Ave, waar op nummer 1600 het Witte Huis staat. De straten staan flink vol geparkeerd, maar na 2 straten omgereden te hebben, vinden we makkelijk een paar plekken. We parkeren en gooien er deze keer $ 2 in voor 2uur. Overigens hoef je hier pas vanaf 9:30 ’s ochtends te betalen ….

Om 10:15 lopen we langs de ingang aan de kant van de Mall waar we ons rond 10:45 moeten melden voor onze tour van 11uur. Er staat zelfs een rij van een man of 15. Yvonne wordt alweer zenuwachtig, maar we spreken af rond 10:30 de rij in te gaan, zodat we niet te laat zullen zijn. We lopen langs de tuin met uitzicht op de Oval Office; dit geeft alvast een geweldig gevoel. Daar gebeurt het toch allemaal. We proberen met mijn mobiel wat foto’s te maken, want de camera hebben we niet bij ons, die mag straks niet mee naar binnen.





We steken de straat over en lopen The Ellipse op waar de kerstboom staat. Er omheen staan kleinere kerstbomen voor alle staten. We lopen zo weer terug richting de ingang voor de tour, waar we rond 10:30 precies aankomen. De rij is kort en binnen 5 minuten mogen we al onze paspoorten laten zien en krijgen we boekjes over het Witte Huis en de tour. We lopen door en krijgen een goede security check, net zoals voordat je het vliegtuig in mag overigens, dus niet extra streng. Vervolgens lopen we langs het hek dat het gebied van het Witte Huis afschermt en kunnen daar via een poort naar binnen. Nu staan we ECHT op het terrein van het Witte Huis.

We komen binnen bij de East Wing, waar een beveiliger achter zijn bureau zit. We vragen hoe het met de tour van 11uur is, want het is pas 10:45. Geen probleem, het is een ‘self-guided’ tour, dus we kunnen gewoon lopen ! OK, dat wisten we dus niet, maar wat ons betreft prima. We zien wel andere mensen die met een soort gids lopen, blijkbaar kan je dat ook aanvragen of regelen. Maar via het boekje dat we gehad hebben, weet je precies hoe je moet lopen en krijg je informatie over waar je precies bent. We beginnen dus in de East Wing, waar ook een theater is (dat we niet te zien krijgen) en een ontvangstruimte. Hierna lopen we via een grote glazen gang, met prachtig uitzicht op de tuin van het Witte Huis en een foto-galerij aan de andere kant, richting het ‘echte’ Witte Huis, als ik het zo kan noemen. De East Wing (bezoekersgedeelte met name) en West Wing (werk gedeelte met name) zijn pas later aan het Witte Huis gebouwd. Ook is alles prachtig versierd met kerstversieringen.

Als we in het Witte Huis zelf komen, kunnen we The Library en The Vermeil Room bekijken. Beide liggen dus op de lage verdieping. In de gang kan je verschillende soorten bestek en porselein van verschillende presidenten (iedere president heeft zijn eigen servies) zien in de oude kasten. Vervolgens moeten we de trap op naar de 1e verdieping, al is dat gezien vanaf de kant van Pennsylvania Ave de begane grond. Op die verdieping krijgen we alle ruimtes te zien. We beginnen in de East Room, de grootste kamer met het enige schilderij (van Washington) die al sinds de bouw in het Witte Huis hangt. In New York zagen we een bijeenkomst van kinderen van US militairen in die ruimte met George en Laura Bush voor een kerstviering. Daar staan wij nu dus ! Hier staan een paar prachtig versierde kerstbomen. We vervolgen de tour en lopen door de Green Room, duidelijk herkenbaar. Vervolgens lopen we door naar de Blue Room. Dit is 1 van de 3 Oval Rooms, beneden is het een ontvangstruimte, boven is het DE Oval Office. Deze kamer is echt prachtig en heeft ook de White House Christmas Tree in het midden van de kamer, versierd met ballen uit alle 50 staten. We vervolgen de tour naar de Red Room, die ook weer duidelijk herkenbaar is en vervolgens naar de laatste kamer aan deze kant van het Witte Huis, de State Dining Room, met een prachtig schilderij van Abraham Lincoln. Hier worden de grote diners, tot wel 140 man, gehouden. Vorig jaar was hier Queen Elisabeth nog voor een staatsdiner.

Tenslotte komen we in de laatste ruimte, de Entrance Hall en de Cross Hall. Door de Cross Hall worden de 4 zojuist besproken kamers met elkaar verbonden. De Entrance Hall staat hier weer haaks op en samen vormen zij de ruimte waar je binnenkomt als je via de ‘voordeur’ binnenkomt, zoals je dat op tv altijd ziet. We zitten dus op de 1e verdieping, maar aan de voorkant is dit dus de begane grond. De hal is prachtig, met veel marmer en schilderijen van de recente presidenten Reagon, Clinton en Bush sr. Boven de ingang naar de Blue Room hangt het presidential seal (zegel), die ook in Walt Disney World zo mooi in de Hall of Presidents ligt. Na deze ruimte ga je via de voordeur naar buiten en sta je ineens onder de grote witte pilaren voor het Witte Huis. Dit is wat je op tv beelden altijd ziet en dat vinden we toch wel iets heel bijzonders. Hier zien we telefoontjes tevoorschijn komen en foto’s gemaakt worden, dus ik zet mijn mobiel ook snel aan. We staan hier best een tijdje, maar niemand die op ons afkomt. We mogen gewoon blijven staan en foto’s maken. Vervolgens lopen we over het pad naar de ingang aan Pennsylvania Ave. We bellen een aantal familie-leden, omdat we dit zo bijzonder vinden. Helaas een probleem met de foto’s … ik heb een nieuwe mobiel, met een goede (5Mp) camera, alleen heb ik blijkbaar de instelling op de minste resolutie gezet … Dus het zijn kleine foto’s geworden …. Balen zeg ….













Maar de ervaring was geweldig, dit hadden we echt nooit van ons leven willen missen en was absoluut het hoogtepunt van onze trip hierheen ! We voelen ons helemaal hyper en hadden nog wel een tijdje hier kunnen rondhangen, maar ja, we moeten wel weer verder en lopen dus aan de voorkant het hek uit over het pad waar we zo vaak regeringsleiders en andere belangrijke personen hebben zien lopen. Als we in het vervolg weer zoiets op tv zien, zal dat toch een bepaald gevoel oproepen ! We lopen, heerlijk in het zonnetje (alhoewel wel frisjes) terug richting de auto. Onderweg kopen we nog wat drinken en snacks voor in de auto bij de CVS en we gaan weer op weg, terug richting New York. TomTom wordt weer aangezet en om 12uur rijden we richting Philadelphia, waar we nog even een mall willen bezoeken, als mooi rustpunt onderweg. Volgens TomTom is aankomsttijd 15uur. Als we de eerste hoek omslaan, rijden we tegen de Macy’s aan waar we twee avonden terug geen plek konden vinden. Als we dat geweten hadden, waren we nog wel even naar binnen gelopen. Nu gaan we er niet voor terug en slaan New York Ave op, die helemaal Washington uitrijdt.

Het is druk onderweg, maar we kunnen gewoon prima doorrijden. Als we om 12:45 op een bordje een McDonalds en een Panera zaak zien staan bij de volgende afslag, nemen we die; tijd voor lunch. We rijden door een splinternieuwe wijk vlak voor het vliegveld van Baltimore en komen bij een grote Mall uit, die zoals de meeste Malls, helemaal omgeven wordt door verschillende restaurants. Het blijkt de Arundel Mills Mall, waar we een TGI zien. Een salade voor Yvonne en mij, en een kindermenu voor de kids is het idee. Maar als we zitten, wordt het toch voor allebei een steak …. Smaakt natuurlijk weer heerlijk en het kost ons ongeveer 40minuten, maar daarna weer snel op weg. We rijden gelukkig prima door, totdat we voor Delaware toch in een aardige file terechtkomen. Het blijkt voor de tolapparaten te zijn en het kost ons ongeveer 20 minuten, dat valt dus nog wel mee. We rijden verder richting Philadelphia en komen op de rijksweg I95 die midden door Philadelphia rijdt. Dat vinden we heerlijk; we zien de grote haven, de oude buitenwijken, de 3 sport’tempels’ vlak bij elkaar en zien Downtown Philly duidelijk liggen en steeds groter worden als we dichterbij komen. We zien zelfs een afslag Independence Hall, waar we absoluut nog een keer heen willen. Hier is de Declaration of Independence getekend en hier is ook de Liberty Bell. Als we hier een stuk voorbij zijn, vragen we ons eigenlijk af waarom we niet even die afslag genomen hebben; idee is om nu 1,5 uur de outlet in te gaan, maar die hadden we prima over kunnen slaan om hier even te gaan kijken …. Tja, blijft op de planning voor een volgende keer ;-) ! Anders hoeven we niet meer terug ….

Het nadeel van deze rijksweg midden door de stad, is dat het op stukken toch wel druk is en we verliezen ongeveer een minuut of 10. Ook dat valt dus wel weer mee. Om precies 16uur rijden we het terrein op van de Franklin Mills Outlet Mall, ten oosten van Philadelphia (nog net in de stad overigens). Het is een wat oudere overdekte outlet. We gaan er snel doorheen, en slaan uiteindelijk flink in bij de Tommy winkel; alles in de winkel is 50% van de outletprijzen … Ongelooflijk wat een koopjes …. En omdat we ruimte tekort komen, kopen we twee mooie grote Samsonite tassen, die opvouwbaar zijn (en dus leeg mee kunnen in de koffers) en ook nog eens als rugzak gedragen kunnen worden. Het zijn gigantische tassen, dus als we in New York niet teveel meer kopen, moet het allemaal gaan passen. Het is maar goed dat per 1 december de nieuwe belastingvrije bedragen zijn ingegaan …. Om 17:30 stappen we weer in de auto, en rijden onderweg langs de Outback, TGI en Applebee’s ! Maar we besluiten toch maar door te rijden naar New York en daar wat te eten, het zou ongeveer 1,5uur rijden moeten zijn. Maar als we de afslag voor de rijksweg op willen rijden, staat die helemaal vast … Balen … Maar geen nood, laten we dan toch maar hier gaan eten, hebben we dat alvast gehad. Dus we draaien om en stemmen; het wordt (uiteraard) de Outback met 4 stemmen voor en 0 tegen !

De parkeerplaats staat helemaal vol, dus dat voorspelt niet veel goeds. En bij binnenkomst blijkt dat de wachttijd ongeveer 40 minuten zal zijn … Het is echt superdruk binnen en zelfs in de wachtruimte kan je niet meer zitten. Tja, in de file gaan staan heeft ook weinig zin, dus we doen het maar. Wat gaat het slecht met die Amerikaanse economie … We krijgen een pager mee en we gaan lekker buiten zitten met onze dikke winterjassen aan. Ik pak de laptop voor het weblog, de mannen pakken hun Nintendo’s en Yvonne kijkt lekker het nieuws op mijn mobiel. En om 18:15 gaat de pager al, dus slechts 30 minuten en we kunnen al aan tafel. Ik kies weer voor de Porterhouse, Yvonne alleen een soep en de mannen voor het eerst deze vakantie een ‘volwassenen’ menu, dat wordt toch even wennen voor mij … Het smaakt weer extreem goed, de Porterhouse is supergoed. Om 19:25 stappen we weer de auto in, gooien onderweg de tank vol voor $ 19 (12 gallon, oftewel bijna 45liter) en rijden in 1 keer de rijksweg op. Volgens Tom komen we rond 21uur aan bij het hotel. Yvonne gaat lekker rijden, zodat ik de weblog verder kan intikken. We rijden goed door, gelukkig helemaal nergens druk. En rond 20:30 komen we bij de Lincoln Tunnel aan en zien we Manhattan in de verte; wat een geweldig gezicht !

De tunnel door gaat prima, dan wordt het pas druk, als we richting Midtown komen. We rijden langs Times Square en dan gaat het echt langzaam. Heel erg vinden we het niet, we genieten van de stad en de drukte om ons heen. Uiteindelijk draaien we vanaf Park Avenue de 48e straat in, waar InterContinental The Barclay ligt. We laten de spullen door de Bellboy meenemen en ik ga alvast inchecken. Er blijken geen kamers met double bed … Al vanaf vanmiddag waren die niet meer beschikbaar. Ik vraag of hij dan niet een mooie suite kan regelen en hij moet lachen. Zijn collega naast hem praat ineens tegen hem, vraagt of ik even wacht, loopt naar achteren (naar zijn manager ?) komt terug en zegt dat we een junior suite krijgen ! Jemig, weer super geregeld zeg ! Terwijl Yvonne vast naar de kamer gaat met Matthew, ga ik met Robin een parkeerplek zoeken. En aan de overkant van de straat hebben we al een plekje. Voor $ 10 kunnen we hier staan tot morgen 8uur ’s ochtends. Dan moeten we een andere plek zoeken … Dat zien we dan wel weer, dit is in ieder geval prima. Binnen 10 minuten zijn we terug op de kamer en die is PRACHTIG. Blijkt ook nog eens uitzicht te hebben op onze auto ;-) ! We zijn helemaal blij, Yvonne pakt alvast de nieuwe tassen in met kleding en rond 22:15 gaan we lekker slapen. Het was een fantastische dag, we hebben nog geen idee wat we morgen gaan doen; in ieder geval rond 15:30 richting het vliegveld helaas …